علی مختاری

اهسته بیا

اهسته تر از اهسته بیا

قدمهائی کوتاه تر از کوتاه بردار تا لختی بیشتر بمانم

به گمانم دلبسته تر از انم که دل به تو بسپارم

 صلانه صلانه رفتن برازنده تر از انست که زود ائی

اری به این دخترک زیباروی دیوصفت دلبستم

همان دخترکی که علی سه طلاقه اش کرد

همان که به هیچ کس وفانکرد بلکه جفا بکرد

اری اهسته بیا اهسته تر از اهسته بیا

نرم وراحت چو نسیمی بر دل دشت گذری کن به طراوتی بهاری

صدای گام هایت اف بر لبم مینشاند که نکند لذات با او بودن را تمام نچشم

صدای امدنت دریغ را بر ماندنم در این بیکران ،بر لبانم نقش می زند

دیر تراز زود بیا اولین ملکه رودر رو

تو ملک بودی ومن عرش برین جایم بود

ادمم کردن ودر دهر زمین ول شدم