علی مختاری

متولد تهرانم
مینویسم ،با قلمی شکسته با دستی لرزان اما قلبی سرشار از امید به ایستادگی
طلب بخشش دارم از پیشکسوتان قلم بدست که صدای قلمشان فرامرزیست که گوش اشفته دلان را اشفته تر میسازد
استدعای حضوری پایدار را دارم از بزرگوارانی که به دلنوشته ها،وسیاه مشقهای بنده نظر میکنند و از نقد سخن مرا بهره مند میسازند.
قلمتان روان ،حضورتان سبز وپایدار